இந்திய தேசிய இயக்கத்தின் இறுதிக்கட்டம் - பாடக் குறிப்புகள்

பாடச் சுருக்கம்

மாகாணங்களில் இருந்த காங்கிரஸ் அமைச்சரவைகளின் ஒப்புதல் பெறாமல் பிரிட்டிஷார் இந்தியாவை இரண்டாம் உலகப்போரில் ஈடுபடுத்தினர்; காங்கிரஸ் அமைச்சர்கள் பதவி துறந்தனர். அதன்பின் வந்த இறுதிக்கட்டத்தில் தனிநபர் சத்தியாகிரகம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம், இந்திய தேசிய இராணுவம், கடற்படைக் கலகம் போன்ற மக்கள் போராட்டங்களும், பிரிட்டிஷாரின் பல முன்மொழிவுகளும், முஸ்லிம் லீக்கின் பாகிஸ்தான் கோரிக்கையும் இணைந்து நடந்தன. 1947 ஆகஸ்ட் 15இல் விடுதலையும் பிரிவினையும் நிகழ்ந்தன.

1942க்கு முன்

• தனிநபர் சத்தியாகிரகம்: சர்வாதிகாரத்திற்கு எதிரான போரை வலுவிழக்கச் செய்யாமலிருக்க இவ்வழி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. காந்தியடிகள் நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுத்த சத்தியாகிரகிகள் மாவட்ட நீதிபதிக்குத் தகவல் தெரிவித்து, பிரிட்டிஷாரின் போர் முயற்சிக்கு மனிதசக்தியாகவோ பணமாகவோ உதவுவது தவறு என்று முழங்கினர்.
• 1940 அக்டோபர் 17இல் வினோபா பாவே மகாராஷ்டிரத்தின் பாவ்னர் ஆசிரமத்தருகே தொடங்கினார்; 1940 டிசம்பரில் நிறுத்தப்பட்டு, 1941 ஜனவரியில் மீண்டும் தொடங்கி, 1941 ஆகஸ்டில் திரும்பப் பெறப்பட்டது.
• ஆகஸ்ட் கொடை (1940 ஆகஸ்ட் 8, லின்லித்கோ பிரபு): வரையறுக்கப்படாத தேதியில் டொமினியன் அந்தஸ்து; அரசப்பிரதிநிதியின் செயற்குழு விரிவாக்கம்; இந்திய உறுப்பினர்களுடன் போர் ஆலோசனைக் குழு; சிறுபான்மையினர் உரிமை; போருக்குப் பின் அரசியல் சாசனம் இயற்றும் உரிமை.
• காங்கிரஸ் உறுப்பினர் எண்ணிக்கை 1938-39இல் 4.5 மில்லியனிலிருந்து 1940-41இல் 1.4 மில்லியனாகச் சரிந்தது.
• போஸ் பதவி துறந்ததால் கல்கத்தாவில் இராஜேந்திரப் பிரசாத் தலைவரானார்; போஸ் பார்வர்டு பிளாக் கட்சியைத் தொடங்கினார்; 1939 ஆகஸ்டில் அனைத்துப் பொறுப்புகளிலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்டார்.
• லாகூர் தீர்மானம் (1940 மார்ச் 23): வடமேற்கிலும் கிழக்கிலும் உள்ள இஸ்லாமியப் பெரும்பான்மைப் பகுதிகள் தனி நாடாக வேண்டும். இஸ்லாமியர் 'சிறுபான்மையினர்' என்பதிலிருந்து 'தனிநாடு' என்ற நிலைக்கு மாறினர்.

7.1 கிரிப்ஸ் தூதுக்குழு

• 1941இல் பிரான்ஸ், போலந்து, பெல்ஜியம், நார்வே, ஹாலந்து ஜெர்மனி வசமாயின; 1941 டிசம்பர் 7இல் ஜப்பான் முத்துத் துறைமுகத்தைத் (Pearl Harbour) தாக்கியது; பிலிப்பைன்ஸ், இந்தோ-சீனா, இந்தோனேசியா, மலேசியா, பர்மா ஜப்பான் வசமாயின.
• அமெரிக்காவின் ரூஸ்வெல்ட், சீனாவின் ஷியாங் கே-ஷேக் ஆகியோர் சர்ச்சிலுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தனர்.
• போர்க்கால அமைச்சரவையில் தொழிலாளர் கட்சியின் சார்பில் இருந்த சர் ஸ்டாஃப்போர்டு கிரிப்ஸ் 1942 மார்ச்சில் இந்தியா வந்தார்.
• முன்மொழிவு: போருக்குப் பின் டொமினியன் அந்தஸ்தும் அரசியல் சாசன வரைவுக் குழுவும்; மாகாண சபைகள் தேர்ந்தெடுத்தவர்களும் சுதேச அரசுகள் நியமித்தவர்களும் அதில் இடம்பெறுவர்; புதிய சாசனத்தை ஏற்காத மாகாணம் பிரிட்டனுடன் தனி ஒப்பந்தம் செய்யலாம்.
• நேரு: 'இவ்வரைவை முதன்முறையாக வாசித்த போது கடுமையான மன அழுத்தத்திற்கு உட்பட்டேன்.'
• நிராகரிப்பு: டொமினியன் அந்தஸ்து போதாது; சுதேச அரசுகளின் நியமன உறுப்பினர்கள்; பிரிவினை குறித்த அச்சம்.

7.2 வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்

• பொருள்களின் விலை பல மடங்கு உயர்ந்து உணவு தானியங்களுக்குக் கடும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டது.
• 1942 ஜூலை 14 வார்தா செயற்குழு சட்டமறுப்புப் போராட்டத் தீர்மானம் நிறைவேற்றியது; இராஜாஜியும் புலாபாய் தேசாயும் பதவி விலகினர்.
• 1942 மே 16: 'இந்தியாவைக் கடவுளிடம் விட்டுவிடுங்கள்'. முழக்கம்: 'செய் அல்லது செத்துமடி'.
• 1942 ஆகஸ்ட் 9 அதிகாலையில் அனைத்துத் தலைவர்களும் கைது. ஜாம்ஷெட்பூர் டாடா எஃகு தொழிற்சாலையில் ஆகஸ்ட் 20 முதல் 13 நாள் வேலைநிறுத்தம்; அகமதாபாத் ஜவுளித் தொழிலாளர்கள் மூன்று மாதங்களுக்கு மேல் வேலைநிறுத்தம்.
• 57 பட்டாலியன் இராணுவ வீரர்கள்; விமானப்படை மூலம் தாக்குதல். லின்லித்கோ: 1857க்குப் பின் மிகக் கடுமையான கிளர்ச்சி.
• இரண்டாம் கட்டம் கிராமங்களில்: சோஷலிசவாதிகள் கொரில்லா நடவடிக்கைகள்; 1942 செப்டம்பர் முதல் தொலைத்தொடர்பு, இருப்புப் பாதை, அரசு அலுவலகங்கள் மீது தாக்குதல்.
• தேசியவாத அரசுகள்: மிட்னாப்பூர் மாவட்டத்தில் தம்லுக் ஜாட்டியா சர்க்கார் (1944 செப்டம்பர் வரை); சதாராவில் இணை அரசு.
• தலைவர்கள்: ஜெயபிரகாஷ் நாராயண், அச்சுத் பட்வர்தன், ஆஸப் அலி, யூசுப் மெஹ்ரலி, இராம் மனோகர் லோகியா. 1943 பிப்ரவரி 10இல் காந்தியடிகளின் 21 நாள் உண்ணாவிரதம்.
• 1943 இறுதியில்: 91,836 பேர் கைது; 1060 பேர் பலி; 208 காவல் கண்காணிப்பு நிலையங்கள், 332 இருப்புப்பாதை நிலையங்கள், 945 அஞ்சல் அலுவலகங்கள் சேதம்; 205 காவலர்கள் புரட்சியாளர்களோடு இணைந்தனர்.
• உஷா மேத்தா: பம்பாயிலிருந்து இரகசிய வானொலி; மதராஸ் வரை கேட்டது.
• 1944 மே 6இல் காந்தியடிகள் விடுதலை. 1943 அக்டோபரில் லின்லித்கோவுக்குப் பின் வேவல் பிரபு.

7.3 நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸும் இந்திய தேசிய இராணுவமும்

• மலேயாவில் பிரிட்டிஷ் இந்திய இராணுவ அதிகாரியான மோகன் சிங் ஜப்பானியர் உதவியை நாடினார். சிங்கப்பூர் வீழ்ச்சிக்குப் பின் 45,000 போர்க்கைதிகளில் 40,000 பேரைக் கொண்டு 1942 இறுதியில் இந்திய தேசிய இராணுவத்தைப் பலப்படுத்தினார்.
• 1940 ஜூலை 3இல் இந்தியப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் கைதான போஸ், 1941 ஜனவரி 16-17 நள்ளிரவில் கல்கத்தாவிலிருந்து தப்பி, காபூல், சோவியத் நாடு வழியாக இத்தாலியக் கடவுச்சீட்டுடன் பெர்லின் சேர்ந்தார். ஹிட்லரும் கோயபல்சும் ஆசாத் ஹிந்த் ரேடியோவை மட்டும் அனுமதித்தனர்.
• 1943 ஜூலை 2இல் சிங்கப்பூர்; டோக்கியோவில் பிரதமர் டோஜோவைச் சந்தித்தார்.
• சுதந்திர இந்தியாவின் தற்காலிக அரசு: சிங்கப்பூர், 1943 அக்டோபர் 21; பிரிட்டன் மீது போர் அறிவித்தது; அச்சு நாடுகள் அங்கீகரித்தன.
• பெண்களுக்கான ராணி ஜான்சி படைப்பிரிவு: சென்னையைச் சேர்ந்த அம்மு சுவாமிநாதனின் மகள் டாக்டர் லட்சுமி தலைமை.
• 1944 ஜூலை 6: இரங்கூனிலிருந்து காந்தியடிகளைத் 'தேசத்தின் தந்தை' என அழைத்தார்.
• ஷா நவாஸ் தலைமையிலான ஒரு பிரிவு ஜப்பானியப் படையுடன் இம்பால் நோக்கிச் சென்றது; முயற்சி தோல்வியுற்று 1945இன் நடுவில் ஜப்பான் சரணடைந்தது.
• செங்கோட்டை விசாரணை: ஷா நவாஸ் கான், P.K. ஷெகல், G.S. தில்லான். நேரு கருப்பு அங்கியுடன் வாதாடினார். முஸ்லிம் லீக், சிரோமணி அகாலி தளம், இந்து மகாசபை ஆதரித்தன. 1946 ஜனவரி 6இல் மூவரும் விடுதலை.

7.4 இராயல் இந்தியக் கடற்படையின் கலகம்

• HMIS தல்வார் கப்பலின் பக்கவாட்டில் 'வெள்ளையனே வெளியேறு' என எழுதிய B.C. தத் கைது; 1,100 மாலுமிகள் போராட்டம்; 1946 பிப்ரவரி 18 கலகம்.
• காரணங்கள்: ஆங்கில அதிகாரிகளின் இனவெறி, மோசமான உணவு, தரக்குறைவான நடத்தை.
• பிப்ரவரி 19இல் கராச்சியின் HMIS ஹிந்துஸ்தான்; 78 கப்பல்கள், 20 கரைசார்ந்த பணியிடங்களில் 20,000 மாலுமிகள். விமானப்படை ஊழியர்களும் ஜபல்பூர் சிப்பாய்களும் ஆதரவு.
• காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட், முஸ்லிம் லீக் கொடிகள் ஒருசேர ஏற்றப்பட்டன. தலைமையற்ற கலகம்; சர்தார் வல்லபாய் படேல் முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தார்.

7.5 இராஜாஜியின் முன்மொழிவும் வேவல் திட்டமும்

• இராஜாஜி திட்டம் (1944 ஏப்ரல்): போருக்குப் பின் ஆணையம் மூலம் இஸ்லாமியப் பெரும்பான்மை மாவட்டங்களைப் பிரித்து வயதுவந்தோர் வாக்கெடுப்பு; பாதுகாப்பு, தொலைத்தொடர்பு பொதுவில்; எல்லை மாவட்டங்கள் விரும்பிய நாட்டில் சேரலாம்; முழு அதிகார மாற்றத்திற்குப் பின் செயல்படுத்தல். காந்தி-ஜின்னா பேச்சு பலனளிக்கவில்லை.
• வேவல் திட்டம்: அரசப்பிரதிநிதி, முப்படைத் தளபதி தவிர இந்தியர்களைக் கொண்ட செயற்குழு; சாதி இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் சம பிரதிநிதித்துவம்; பட்டியல் இனத்தவருக்குத் தனிப் பிரதிநிதித்துவம்.
• சிம்லா மாநாடு (1945 ஜூன் 25 - ஜூலை 14): இஸ்லாமியப் பிரதிநிதிகளை நியமிக்கும் உரிமை குறித்த லீக்கின் பிடிவாதத்தால் முறிந்தது.
• சர்ச்சிலுக்குப் பின் தொழிலாளர் கட்சியின் கிளமெண்ட் அட்லி பிரதமரானார்.

7.6 அமைச்சரவைத் தூதுக்குழுவும் மௌண்ட்பேட்டன் திட்டமும்

• அமைச்சரவைத் தூதுக்குழு (1946 மார்ச்): பெதிக் லாரன்ஸ், சர் ஸ்டாஃப்போர்டு கிரிப்ஸ், A.V. அலெக்ஸாண்டர். ஜின்னா 1946 ஜூன் 6இல் ஏற்றார்; நேரு ஜூலை 7இல் ஏற்பதாக அறிவித்தார்; ஜின்னா ஜூலை 29இல் நிராகரித்தார்.
• 1946 ஆகஸ்ட் 12இல் நேரு இடைக்கால அரசை அமைக்க அழைக்கப்பட்டார்; 1946 செப்டம்பர் 2இல் பதவியேற்றார்.
• நேரடி நடவடிக்கை நாள் (1946 ஆகஸ்ட் 16): கல்கத்தாவில் இரத்த ஆறு. காந்தியடிகள் பேலிகாத்தாவில் தங்கினார்; நவகாளி வகுப்புக் கலவரத்தால் சீரழிந்தது.
• 1946 அக்டோபர் 26இல் மறுசீரமைப்பு: லியாகத் அலி கான், I.I. சுந்துரிகர், A.R. நிஷ்தர், கஸன்பர் அலி கான், ஜோகேந்திர நாத் மண்டல்; ஜின்னா இணையவில்லை.
• 1946 தேர்தல்: காங்கிரஸ் 210க்கு 199; லீக் 76. 1946 டிசம்பர் 9 முதல் கூட்டத்தில் 207 பேர் மட்டும்.
• 1947 மார்ச்: லியாகத் அலி கானின் 'சோஷலிச நிதிநிலை அறிக்கை'.
• அட்லி, 1947 பிப்ரவரி 20: 1948 ஜூன் வாக்கில் வெளியேற முடிவு. 1947 மார்ச் 22இல் மௌண்ட்பேட்டன் அரசப்பிரதிநிதி.
• மௌண்ட்பேட்டன் திட்டம்: பஞ்சாப், வங்காளப் பிரிவினை. 1947 மே 1இல் காங்கிரஸ் செயற்குழு ஒப்புதல்; வெளியேறும் நாள் 1947 ஆகஸ்ட் 15; 1947 ஜூன் 15இல் கோவிந்த் பல்லப் பந்த் முன்மொழிந்த தீர்மானம் நிறைவேறியது.