இந்தியாவில் தேசியத்தின் எழுச்சி - படிப்புக் குறிப்புகள்

பாடச் சுருக்கம்

சுரண்டுவதற்காகவும் கட்டுப்படுத்துவதற்காகவும் ஆங்கிலேயர் இந்தியாவை அரசியல், பொருளாதார ரீதியில் ஒருமுகப்படுத்தியது தேசிய உணர்வின் வளர்ச்சிக்கு இட்டுச் சென்றது. சமூகச் சீர்திருத்த இயக்கங்களும் மேலைக்கல்வி பயின்ற இந்தியர்களின் மனுக்களும் தொடக்கப் புள்ளிகள். 1915இல் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து திரும்பிய காந்தியடிகள் 1919இல் தலைமையேற்ற பின் தேசியம் மக்கள் இயக்கமானது.

1.1 சமூகப் பொருளாதாரப் பின்னணி

புதிய நிலவுடைமை உரிமைகள்

• முன்பு விளைச்சலைப் பகிர்ந்து நிலவரி பெறப்பட்டது; ஆங்கிலேயர் அதைப் பணமாக நிர்ணயித்தனர்.
• நிலம் விற்பனைச் சரக்கானது; வரி செலுத்தாதோரின் நிலம் ஏலத்திற்கு விடப்பட்டு நகரங்களில் வாழும் புதிய நிலப்பிரபுக்கள் உருவாயினர்.
• வேளாண்மை வணிகமயமானது; விவசாயிகள் மனநிறைவின்றி ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு எதிராகத் திரும்பினர்.

தடையற்ற வணிகமும் தொழில் நீக்கமும்

• தொழில் புரட்சிக்குப் பின் ஆங்கில அரசு சுதந்திர வணிகம் (laissez faire) கொள்கையைப் பின்பற்றியது.
• நெசவாளர், தச்சர், கொல்லர், காலணி தயாரிப்போர் வேலையிழந்தனர்; அவுரி, பருத்தி பயிரிடக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டதால் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது.
• இண்டிகோ கலகம் (1859-60), வங்காளம்: விவசாயிகள் பண்ணையார்களை வடக்கு வங்காளத்திலிருந்து வெளியேற்றினர்.

பஞ்சங்கள்

• 1770-1900 காலத்தில் இருபத்தைந்து மில்லியன் மக்கள் பஞ்சத்தால் இறந்தனர்.
• மெட்ராஸ் டைம்ஸ் ஆசிரியர் வில்லியம் டிக்பை: 1891-1900இல் பஞ்சத்தால் மட்டும் பத்தொன்பது மில்லியன் பேர் இறந்தனர்.
• 1866 ஒரிசா பஞ்சம்: ஒன்றரை மில்லியன் பேர் பலி; 200 மில்லியன் பவுண்ட் அரிசி ஏற்றுமதி; நௌரோஜியின் வறுமை ஆய்வுக்குத் தூண்டுதல்.
• 1876-78 மதராஸ் பஞ்சம்: லிட்டனின் தலையிடாக் கொள்கை; 3.5 மில்லியன் பேர் பலி.

ஒப்பந்தக் கூலித் தொழிலாளர்

• 1815இல் சிலோன் ஆளுநர் கூலிகளைக் கேட்டார்; 1833, 1843 பஞ்சங்களால் மக்கள் இலங்கைக்குச் சென்றனர்; 1843இல் அடிமைமுறை ஒழிப்பு.
• இலங்கையில் தமிழ்த் தொழிலாளர்: 10,000 (1837), 80,000 (1846), 1,28,000 (1855), 3,80,000 (1877).
• மொரிஷியஸ்: 1843இல் 30,218 ஆண்கள், 4,307 பெண்கள்; நூற்றாண்டு இறுதியில் 5,00,000.
• ஐந்து வருட ஒப்பந்தம்; கங்காணிகள் என்ற முகவர்கள் தொழிலாளர்களைச் சூழ்ச்சியால் கொண்டுவந்தனர்.

1.2 மேற்கத்தியக் கல்வியும் அதன் தாக்கமும்

• முந்தைய கல்வி சாதி, மத அடிப்படையில் பிரிந்திருந்தது; வித்யாலயங்கள், சதுஸ்பதிகளில் சமஸ்கிருத வழியில் கற்றனர்; பெண்களும் ஒடுக்கப்பட்டோரும் விலக்கப்பட்டனர்.
• 1823 பொதுக்கல்விக்கான பொதுக்குழு கீழ்த்திசைக் குழு, ஆங்கில மரபுக்குழு என இரண்டாகப் பிரிந்தது.
• 1835 ஆங்கிலக் கல்விச் சட்டம்; மெக்காலேயின் 'இந்தியக் கல்வி குறித்த குறிப்புகள்' ஆங்கில மரபுக்குழுவை ஆதரித்தன.
• 1857இல் பம்பாய், சென்னை, கல்கத்தா பல்கலைக்கழகங்கள். பாபு வர்க்கம் என ஏளனப்படுத்தப்பட்டவர்களே முற்போக்கான அறிவுஜீவிகளாயினர்.
• கிறித்தவ சமயப் பரப்பு நிறுவனங்கள் விளிம்பு நிலை மக்களுக்குக் கல்வி வழங்கின.

1.3 சமூக, சமய சீர்திருத்தங்கள்

1.4 பிற முக்கியக் காரணங்கள்

• 1857 நினைவுகள்: கொள்ளையில் நாதிர்ஷாவை மிஞ்சிவிட்டோம் என எல்பின்ஸ்டன் எழுதினார்.
• இனப் பாகுபாடு: குடிமைப் பணித் தேர்வு வயது வரம்பு இருபத்தொன்றிலிருந்து பத்தொன்பதாகக் குறைப்பு.
• அடக்குமுறை: பிரிவு 124A (1870), பிராந்திய மொழிச் சட்டம் (1878), இல்பர்ட் மசோதா திருத்தம் (ரிப்பன் காலம்).
• பத்திரிகைகள்: சம்வத் கௌமுதி (1821, வங்க மொழி), மிராத்-உல்-அக்பர் (1822, பாரசீகம்); அமிர்த பஜார், தி இந்து, சுதேசமித்திரன் முதலியன.
• பழம் பெருமை: வில்லியம் ஜோன்ஸ், சார்லஸ் வில்கின்ஸ், மேக்ஸ் முல்லர் மொழிபெயர்ப்புகள்; அரவிந்த கோஷின் கருத்து.

1.5 சங்கங்கள் உருவாதல்

• சென்னைவாசிகள் சங்கம்: 1852 பிப்ரவரி 26; கஜுலா லட்சுமிநரசு; 1852 டிசம்பர் மனு; பதினான்காயிரம் பேர் கையெழுத்திட்ட இரண்டாவது மனு; 1853 அக்டோபரில் H.D. செய்மோர் வருகை; 1881இல் மறைவு.
• சென்னை மகாஜன சங்கம்: மே 1884; தொடக்க விழா 1884 மே 16; பின்னர் காங்கிரசுடன் இணைப்பு.
• இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்: 1884 டிசம்பரில் சென்னை பிரம்ம ஞான சபைக் கூட்டத்தில் ஹியூம் தலைமையில் கருத்து உருவானது; 1885 டிசம்பர் 28இல் பம்பாயில் தோற்றம்; முதல் தலைவர் W.C. பானர்ஜி.
• மிதவாதிகளும் தீவிர தேசியவாதிகளும்: 1897இல் திலகரின் சுயராஜ்ய முழக்கம்; 1885இல் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் பத்திரிகையாளர்கள்; 1897 ஜூலை 27இல் திலகர் கைது (பிரிவு 124A).

1.6 நௌரோஜியும் செல்வச் சுரண்டல் கோட்பாடும்

• இந்திய தேசியத்தின் முதுபெரும் மனிதர்; 1892இல் இங்கிலாந்துப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்; லண்டனில் இந்தியச் சங்கம் (1865), கிழக்கிந்தியக் கழகம் (1866); மூன்று முறை காங்கிரஸ் தலைவர்; இந்தியாவின் குரல், ராஸ்த் கோப்தார் இதழ்கள்.
• 'இந்தியாவில் வறுமையும் பிரிட்டிஷ் தன்மையற்ற ஆட்சியும்' (1901): 1835-1872இல் ஆண்டுக்குச் சராசரி 13 மில்லியன் பவுண்டு ஏற்றுமதி; தாயகக் கட்டணத்தால் ஆண்டுக்கு 30 மில்லியன் பவுண்டு நஷ்டம்.