நிதிப் பொருளியல்: ஒரு மதிப்பெண் வினாக்கள், புத்தக வினா விடைகள் மற்றும் குறிப்புகள்

நிதிப் பொருளியல் பற்றி

நடுத்தரம் ~90 நிமிடப் படிப்பு

இன்றைய அரசு சட்டம் ஒழுங்கைக் காப்பதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. பள்ளிகளையும் மருத்துவமனைகளையும் நடத்துகிறது. சாலைகள் அமைக்கிறது. ஓய்வூதியம் வழங்குகிறது. வறுமையைக் குறைக்க முயல்கிறது. இவை அனைத்துக்கும் பணம் வேண்டும். அரசு அந்தப் பணத்தை எப்படிப் பெறுகிறது, எப்படிச் செலவிடுகிறது என்பதைப் படிப்பதுதான் பொது நிதியியல் (Public Finance). இதை நிதிப் பொருளியல் (Fiscal Economics) என்றும் சொல்வர்.

இதன் முக்கியக் கருவிகள் மூன்று: வரிவிதிப்பு, பொதுச் செலவு, பொதுக் கடன். ஆண்டு வரவு செலவுத் திட்டம் (Budget) இந்த மூன்றையும் ஒன்றாக இணைக்கிறது. இவற்றைப் பயன்படுத்தி அரசு ஏற்றத்தாழ்வைக் குறைக்கலாம், பணவீக்கத்தையோ பொருளாதார மந்தத்தையோ கட்டுப்படுத்தலாம், உள்கட்டமைப்பை உருவாக்கலாம். இந்தியா போன்ற கூட்டாட்சி நாட்டில் வருவாயை மத்திய அரசும் மாநிலங்களும் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். இங்குதான் நிதிக்குழு (Finance Commission) வருகிறது. பல தனித்தனி மத்திய, மாநில மறைமுக வரிகளுக்குப் பதிலாக வந்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரியையும் (GST) இந்தப் பாடம் விளக்குகிறது.

இந்த அலகிலிருந்து பொது நிதிக்கும் தனியார் நிதிக்கும் உள்ள வேறுபாடுகள், ஆடம் ஸ்மித்தின் வரிவிதிப்பு விதிகள், நேர்முக வரி – மறைமுக வரி ஒப்பீடு, கடன் மீட்பு முறைகள், வருவாய்ப் பற்றாக்குறை, வரவு செலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறை, நிதிப் பற்றாக்குறை, முதன்மைப் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றின் சூத்திரங்கள் பற்றி வினாக்கள் வரும். பற்றாக்குறைச் சூத்திரங்களைச் சரியாகப் படியுங்கள். எதிலிருந்து எதைக் கழிக்கிறோம் என்பது நினைவில் இருந்தால் இவை எளிதான மதிப்பெண்கள்.

நீங்கள் கற்பவை

• பொது நிதிக்கும் தனியார் நிதிக்கும் உள்ள வேறுபாட்டைக் கூறுதல்.
• ஆடம் ஸ்மித்தின் வரிவிதிப்பு விதிகளை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஓர் எடுத்துக்காட்டுடன் கூறுதல்.
• நேர்முக வரிகளையும் மறைமுக வரிகளையும் வேறுபடுத்தி, GST-யின் முக்கிய அம்சங்களை விளக்குதல்.
• பொதுச் செலவு வளர்வதற்கான காரணங்களை விளக்குதல்.
• பொதுக் கடன் மீட்பு முறைகளை விவரித்தல்.
• வருவாய், வரவு செலவுத் திட்ட, நிதி, முதன்மைப் பற்றாக்குறைச் சூத்திரங்களை எழுதி, அவற்றின் பொருளை விளக்குதல்.
• கூட்டாட்சி நிதியின் கோட்பாடுகளையும் நிதிக்குழுவின் பணியையும் விளக்குதல்.

தொடங்குவதற்கு முன்

• முந்தைய பேரியல் பொருளியல் அலகுகளில் படித்த தேசிய வருமானம், GDP.
• பொருளாதாரத்தில் அரசின் பங்கு.
• தேவை, அளிப்பு, விலை பற்றிய அடிப்படைக் கருத்துகள்.

நிதிப் பொருளியல் — விரிவான விளக்கம்

அரசு பணத்தைத் திரட்டுவதும் பயன்படுத்துவதும்

பொது நிதியும் தனியார் நிதியும்

அரசின் வருவாய், செலவு, கடன், நிதி நிர்வாகம், நிதிக்கொள்கை ஆகியவற்றைப் படிப்பது பொது நிதியியல். இது தனியார் நிதியிலிருந்து ஓர் அடிப்படையான விதத்தில் வேறுபடுகிறது. ஒரு தனிநபர் முதலில் தன் வருமானத்தைப் பார்க்கிறார்; அதன்பின் எவ்வளவு செலவு செய்வது என்று முடிவு செய்கிறார். அரசு முதலில் சமூகத்தின் தேவைகளுக்கு எவ்வளவு செலவு செய்ய வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறது; பிறகு அந்த வருவாயைத் திரட்ட வழிகளைத் தேடுகிறது. பொது நிதியின் நோக்கம் தனியார் லாபம் அல்ல; அதிகபட்ச சமூக நலன்.

பொது வருவாயும் வரிவிதிப்பு விதிகளும்

அரசின் வருவாய் வரி மூலங்களிலிருந்தும் வரி அல்லாத மூலங்களிலிருந்தும் வருகிறது. வரி என்பது அரசுக்குக் கட்டாயமாகச் செலுத்தும் தொகை. இதற்கு வரி செலுத்துபவருக்கு நேரடிப் பிரதிபலன் எதுவும் கிடையாது (no quid pro quo). கட்டணங்கள், அபராதங்கள், பொதுத்துறை நிறுவனப் பொருள்களின் விலை, மானியங்கள் ஆகியவை வரி அல்லாத வருவாய். நல்ல வரிக்கு ஆடம் ஸ்மித் நான்கு விதிகளைக் கூறினார்: சமத்துவம் அல்லது திறன் விதி (செலுத்தும் திறனுக்கு ஏற்பச் செலுத்துதல்), உறுதித்தன்மை விதி (தொகை, செலுத்தும் நேரம், செலுத்தும் முறை தெளிவாக இருக்க வேண்டும்), வசதி விதி (செலுத்துபவருக்கு வசதியான நேரத்திலும் முறையிலும் வசூலித்தல்), சிக்கன விதி (வசூல் செலவு குறைவாக இருக்க வேண்டும்).

நேர்முக வரிகளும் மறைமுக வரிகளும்

நேர்முக வரியை (Direct Tax) யார் மீது விதிக்கப்படுகிறதோ அவரே செலுத்துகிறார். அதன் சுமையை வேறு ஒருவர் மீது மாற்ற முடியாது. வருமான வரி, நிறுவன வரி ஆகியவை எடுத்துக்காட்டுகள். வருமான வரி பொதுவாக வளர்வீத வரியாக இருக்கும். மறைமுக வரி (Indirect Tax) பண்டங்கள், பணிகள் மீது விதிக்கப்படுகிறது. விற்பவர் அதை அரசுக்குச் செலுத்துகிறார்; ஆனால் அதிக விலை மூலம் அந்தச் சுமையை வாங்குபவர் மீது மாற்றிவிடுகிறார். இந்தியாவில் 1 ஜூலை 2017 அன்று அறிமுகமான சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST), பண்டங்கள், பணிகளின் வழங்கல் மீது விதிக்கப்படும், சேருமிட அடிப்படையிலான மறைமுக வரி. வழங்கல் சங்கிலியின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் இது வசூலிக்கப்படுகிறது; உள்ளீடுகளுக்கு ஏற்கெனவே செலுத்திய வரிக்குக் கழிவு கிடைக்கிறது. இதற்கு மத்திய GST (CGST), மாநில GST (SGST) என்ற இரட்டை அமைப்பு உண்டு; மாநிலங்களுக்கு இடையிலான வழங்கலுக்கு ஒருங்கிணைந்த GST (IGST) உண்டு.

பொதுச் செலவு

மக்களின் கூட்டுத் தேவைகளை நிறைவு செய்ய அரசு செய்யும் செலவு பொதுச் செலவு (Public Expenditure). இது தொடர்ந்து வளர்ந்து வருகிறது. நல அரசுக் கருத்து, மக்கள்தொகைப் பெருக்கம், பாதுகாப்புத் தேவைகள், நகரமயமாதல், விலை உயர்வு, வளர்ச்சித் திட்டமிடல், சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் ஆகியவை இதற்குக் காரணங்கள். நன்கு திட்டமிட்ட பொதுச் செலவு வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும், தொழில்களை ஊக்குவிக்கும். ஏழைப் பிரிவினருக்கும் பின்தங்கிய பகுதிகளுக்கும் வளங்களை மாற்றுவதன் மூலம் வட்டார ஏற்றத்தாழ்வையும் குறைக்கும்.

பொதுக் கடனும் அதன் மீட்பும்

வருவாய் செலவைவிடக் குறைவாக இருக்கும்போது அரசு நாட்டுக்குள்ளேயே கடன் வாங்குகிறது (உள்நாட்டுக் கடன்) அல்லது வெளிநாட்டிலிருந்து வாங்குகிறது (வெளிநாட்டுக் கடன்). கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டும். கடன் மீட்பு முறைகள்: ஆண்டுதோறும் தொகை சேர்த்து உருவாக்கும் கடன் தீர்வு நிதி (Sinking Fund), அதிக வட்டிக் கடனைக் குறைந்த வட்டிக் கடனாக மாற்றுதல், வரவு செலவுத் திட்ட உபரியைப் பயன்படுத்துதல், சம ஆண்டுத் தவணைகளில் செலுத்தும் முடிவுறு ஆண்டுத்தொகை (Terminal Annuity), மிகக் கடுமையான சூழலில் வட்டி வீதத்தைக் கட்டாயமாகக் குறைத்தல் அல்லது கடனை மறுத்தல் (Repudiation).

வரவு செலவுத் திட்டமும் பற்றாக்குறைகளும்

ஒரு நிதியாண்டுக்கான அரசின் மதிப்பிடப்பட்ட வரவுகளையும் செலவுகளையும் காட்டும் அறிக்கை வரவு செலவுத் திட்டம். அது சமநிலை, உபரி அல்லது பற்றாக்குறை வரவு செலவுத் திட்டமாக இருக்கலாம். வளரும் நாடுகள் பெரும்பாலும் பற்றாக்குறை வரவு செலவுத் திட்டத்தைப் பின்பற்றுகின்றன. பற்றாக்குறைகள் கீழ்க்கண்டவாறு அளக்கப்படுகின்றன:

• வருவாய்ப் பற்றாக்குறை = வருவாய்ச் செலவு − வருவாய் வரவுகள்
• வரவு செலவுத் திட்டப் பற்றாக்குறை = மொத்தச் செலவு − மொத்த வரவுகள்
• நிதிப் பற்றாக்குறை = மொத்தச் செலவு − கடன்கள் நீங்கலான மொத்த வரவுகள்
• முதன்மைப் பற்றாக்குறை = நிதிப் பற்றாக்குறை − வட்டிச் செலுத்துதல்கள்

கூட்டாட்சி நிதியும் நிதிக்குழுவும்

மத்திய அரசுக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையே வரி விதிக்கும் அதிகாரத்தையும் வருவாயையும் பிரிப்பது பற்றியது கூட்டாட்சி நிதி (Federal Finance). மாநிலங்களுக்குப் பொறுப்புகள் அதிகம், வருவாய் குறைவு. இதனால் செங்குத்து, கிடைமட்ட ஏற்றத்தாழ்வுகள் ஏற்படுகின்றன. பிரிவு 280-இன் கீழ் குடியரசுத் தலைவர் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நிதிக்குழுவை அமைக்கிறார். பகிரக்கூடிய வரித்தொகுப்பை எப்படிப் பகிர்வது, மானிய உதவிகளை (Grants-in-aid) எந்த நெறிமுறைகளின்படி வழங்குவது என்று அது பரிந்துரைக்கிறது. கூட்டாட்சி நிதியின் கோட்பாடுகள்: தன்னாட்சி, போதுமான தன்மை, நேர்மை, சீர்மை, நிர்வாகத் திறன்.

தவிர்க்க வேண்டிய பொதுவான தவறுகள்

• அரசிடம் வரியைக் கொடுப்பவர் யார் என்பதை வைத்து நேர்முக வரியா மறைமுக வரியா என்று முடிவு செய்வது. இறுதியில் சுமையைத் தாங்குபவர் யார் என்பதுதான் அளவுகோல். நேர்முக வரியின் சுமையை மாற்ற முடியாது; மறைமுக வரி வாங்குபவர் மீது மாற்றப்படுகிறது.
• தனியார் நிதியின் தர்க்கத்தை அரசுக்குப் பொருத்துவது. தனிநபர் வருமானத்துக்கு ஏற்பச் செலவைச் சரிசெய்கிறார்; அரசு முதலில் செலவைத் தீர்மானித்து, பின் வருவாயைத் திரட்டுகிறது.
• நிதிப் பற்றாக்குறையையும் முதன்மைப் பற்றாக்குறையையும் ஒன்றாகக் கருதுவது. முதன்மைப் பற்றாக்குறை = நிதிப் பற்றாக்குறை கழித்தல் வட்டிச் செலுத்துதல்கள். எனவே பழைய கடனை விட்டுவிட்டு, நடப்பு ஆண்டுச் செலவுக்குத் தேவையான கடனை அது காட்டுகிறது.
• நிதிக்குழுவை நிரந்தர அமைப்பு என்று எழுதுவது. பிரிவு 280-இன் கீழ் குடியரசுத் தலைவர் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை (அல்லது முன்னதாக) அதை அமைக்கிறார்.
• எல்லாப் பொருள்களுக்கும் GST ஒரே வீதம் என்று எழுதுவது. GST பல வரிகளுக்குப் பதிலாக ஒரே வரியாக வந்தது; ஆனால் வெவ்வேறு பண்டங்கள், பணிகளுக்கு வெவ்வேறு வீதங்களில் விதிக்கப்படுகிறது.

இவற்றை பயிற்சித் தேர்வு மூலம் சோதித்துப் பாருங்கள்; பிறகு விடையுடன் கூடிய வினாக்கள் பகுதியில் விரிவான விளக்கத்தைப் படியுங்கள்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

பொது நிதி தனியார் நிதியிலிருந்து எப்படி வேறுபடுகிறது?

வருமானத்தையும் செலவையும் பொருத்தும் முறையில்தான் முக்கிய வேறுபாடு உள்ளது. தனிநபர் தன் வருமானத்துக்கு ஏற்பச் செலவைச் சரிசெய்கிறார். அரசு முதலில் பொதுத் தேவைகளுக்கான செலவைத் தீர்மானிக்கிறது; பிறகு அதைச் சந்திக்க வருவாயைத் திரட்டுகிறது. அரசு தன் குடிமக்களிடமிருந்து பெரிய அளவில் கடன் வாங்கவும் பணத்தை உருவாக்கவும் முடியும். தனிநபரால் இதைச் செய்ய முடியாது.

வரிவிதிப்பு விதிகள் யாவை?

ஆடம் ஸ்மித் நான்கு வரிவிதிப்பு விதிகளைக் கூறினார். சமத்துவம்: மக்கள் தங்கள் திறனுக்கு ஏற்ப வரி செலுத்த வேண்டும். உறுதித்தன்மை: தொகை, நேரம், செலுத்தும் முறை தெளிவாக இருக்க வேண்டும். வசதி: வரி செலுத்துபவருக்கு வசதியான நேரத்திலும் முறையிலும் வசூலிக்க வேண்டும். சிக்கனம்: வரி வசூல் செலவு முடிந்தவரை குறைவாக இருக்க வேண்டும்.

GST எப்படிச் செயல்படுகிறது?

GST என்பது பண்டங்கள், பணிகளின் வழங்கல் மீது விதிக்கப்படும், சேருமிட அடிப்படையிலான மறைமுக வரி. இந்தியாவில் 1 ஜூலை 2017 அன்று அறிமுகமானது. வழங்கல் சங்கிலியின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் வரி விதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் ஒவ்வொரு நிறுவனமும் தன் உள்ளீடுகளுக்கு ஏற்கெனவே செலுத்திய வரிக்குக் கழிவு பெறுகிறது. எனவே நடைமுறையில் கூட்டப்பட்ட மதிப்பின் மீது மட்டுமே வரி செலுத்தப்படுகிறது. மத்திய அரசு CGST வசூலிக்கிறது. மாநிலப் பங்கான SGST, பண்டம் அல்லது பணி நுகரப்படும் மாநிலத்துக்குச் செல்கிறது. கலால் வரி, சேவை வரி, VAT போன்ற பல மத்திய, மாநில மறைமுக வரிகளுக்குப் பதிலாக இது வந்தது.

பொதுக் கடனை மீட்கும் முறைகள் யாவை?

முக்கிய முறைகள்: ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகை சேர்க்கப்படும் கடன் தீர்வு நிதி, அதிக வட்டிக் கடன்களைக் குறைந்த வட்டிக் கடன்களாக மாற்றுதல், வரவு செலவுத் திட்ட உபரியிலிருந்து திருப்பிச் செலுத்துதல், சம ஆண்டுத் தவணைகளில் செலுத்தும் முடிவுறு ஆண்டுத்தொகை. கடுமையான நெருக்கடியில் வட்டி வீதத்தைக் கட்டாயமாகக் குறைத்தல் அல்லது கடனை மறுத்தல்.

நிதிப் பற்றாக்குறைக்கும் முதன்மைப் பற்றாக்குறைக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன?

நிதிப் பற்றாக்குறை = மொத்தச் செலவு − கடன்கள் நீங்கலான மொத்த வரவுகள். அரசு மொத்தமாக எவ்வளவு கடன் வாங்க வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது. முதன்மைப் பற்றாக்குறை = நிதிப் பற்றாக்குறை − வட்டிச் செலுத்துதல்கள். பழைய கடன்களுக்கான வட்டிச் சுமையை விட்டுவிட்டு, நடப்பு ஆண்டுச் செலவுக்கு எவ்வளவு கடன் தேவை என்பதை இது காட்டுகிறது.

நிதிக்குழு என்ன செய்கிறது?

அரசியலமைப்பின் பிரிவு 280-இன் கீழ் குடியரசுத் தலைவர் நிதிக்குழுவை அமைக்கிறார். பொதுவாக ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அமைக்கப்படுகிறது. பகிரக்கூடிய வரிகளின் நிகர வருவாயை மத்திய அரசுக்கும் மாநிலங்களுக்கும் இடையேயும், மாநிலங்களுக்குள்ளேயும் எப்படிப் பிரிப்பது என்று அது பரிந்துரைக்கிறது. மாநிலங்களுக்கு மானிய உதவி வழங்குவதற்கான நெறிமுறைகளையும் பரிந்துரைக்கிறது.

நிதிக்கொள்கையின் கருவிகள் யாவை?

வரிவிதிப்பு, பொதுச் செலவு, பொதுக் கடன் ஆகிய மூன்றும் கருவிகள். பணவீக்க காலத்தில் தேவையைக் குறைக்க அரசு வரிகளை உயர்த்திச் செலவைக் குறைக்கிறது. மந்த காலத்தில் தேவையை உயர்த்தவும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கவும் வரிகளைக் குறைத்துச் செலவை அதிகரிக்கிறது.